UPDATE #5 | MEI

Alweer een tijdje terug lieve lezers. Ik heb alweer vier eindexamens achter de rug en ben nu dus op de helft. Over zes dagen zit dit er ook weer op en hopelijk ben ik geslaagd. De afgelopen weken waren intens druk en op de een of andere manier raar. Naast dat ik elke dag als een gek aan het leren was (ben!), begon ik me ook te realiseren dat mijn middelbare schooltijd bijna tot een einde is gekomen. Binnenkort zal ik mijn leven zelf moeten 'inrichten', zal ik zelfstandig mijn keuzes moeten maken en mijn plekje in deze grote wereld moeten vinden. Dat is best wel eng.



Ik ben - zoals jullie inmiddels weten - slecht in keuzes maken, omdat ik bang ben de verkeerde keuzes te maken. In het begin dacht ik dat ik rond mijn 18e wel zou weten wat ik zou willen doen met mijn leven. 'Ach, komt wel goed!' wuifde ik mijn onzekerheden weg, maar nu ben ik mezelf wel tegengekomen. Het voelt alsof ik op een kruispunt sta: links, rechts, rechtdoor of terug? Als ik voor links kies, kies ik voor mijn droom, mijn passie, mijn creativiteit. Een wereld waarin ik écht mezelf kan zijn. Rechts is echter een wereld waarin ik zeker weet dat ik 'goed' terecht zal komen. Een gegarandeerd plekje in de maatschappij. Rechtdoor geeft mij de mogelijkheid rustig mezelf 'te leren kennen' om zodoende erachter te komen wie ik ben en wat ik wil. Vanzelfsprekend hoop ik niet terug te gaan en gewoon het diploma te halen om dit onderdeel in mijn leven af te sluiten. Want dat is het nu dus, het voelt alsof de examens een blokkade hebben gelegd in mijn leven. Ik ben nu onderhand minstens zes volle weken bezig met deze examens voor te bereiden dan wel te maken en heb al mijn gedachten als het ware op stop gezet. Als ik dan even tijd heb om na te denken over iets anders dan school springen die gedachten weer op, een soort onderbuikgevoel.

Schrijven is echt mijn passie. Ik schrijf al zolang ik me het kan herinneren. Als kind schreef ik gedichten en korte verhalen. Rond mijn 10e schreef ik een sprookjesachtig verhaal genaamd 'Klaver', gevolgd door een soort  mode-gids genaamd 'Mode Diva's' op mijn 12e. Daarbij heb ik altijd dagboeken gehad, de één na de andere versleten. Ook nu nog ligt er een notitieboekje op mijn boekenplank waarin ik zo nu en dan iets over mijn leven aanteken. Ik houd van schrijven, omdat het mij de ruimte geeft mijn emoties te tonen, mensen te raken, amuseren of informeren. Via woorden, zinnen, teksten een boodschap uit te dragen of over te brengen, dat fascineert mij gewoon. De combinatie van schrijven en mode en beauty geeft mij zelfs een nog grotere vreugde. Het mag wel duidelijk zijn: ik houd van schrijven!
Daarom dacht ik erover na om Journalistiek te studeren. Dit leek mij oprecht een interessante studie, waarin ik echt mijzelf kan zijn.Maar ik heb er toch niet voor gekozen, omdat ik een beangstigend gevoel kreeg: ben ik wel goed genoeg? Kan ik later mijn brood hiermee verdienen? Ik durfde het risico niet te nemen.

Nu is het me zelfs duidelijk dat ik echt niet meer weet wat ik wil worden, wie ik wil zijn en wat ik wil betekenen in de maatschappij. Ik heb me een tijd terug voor drie studies ingeschreven omdat ik nog niet kon kiezen en de deadline al voor de deur stond. Maar nu begin ik me af te vragen, is dit wel wie ik ben? Ben ik volledig Siham als ik één van deze studies volgend jaar ga volgen? Misschien klinkt het wat zwierig, 'wie ik ben',  maar toch is het belangrijk dat men zich hiervan bewust is.
Het liefst neem ik aanstaande vrijdag na mijn laatste examen het vliegtuig naar I-Don't-Care-Waarheen, ver weg van alle gedachtes, twijfels, keuzes en beslissingen. Rustig tot mezelf komen, weten wat ik wil doen en dan terug komen om er vervolgens helemaal voor te gaan. Dit is echter niet mogelijk en het voelt daardoor alsof ik in een sleur zit.

Dit is de realiteit en dat moet ik onder ogen zien. Na deze week hoop ik alles voor mezelf op een rijtje te krijgen en  de juiste beslissing te nemen. Eén van de drie studies of een tussenjaar? Ik ben altijd een grote tegenstander geweest wat betreft een tussenjaar met als grootste argument:'je wordt lui en gaat nooit meer studeren!' Nu sta ik zelf op het punt om een tussenjaar te nemen, gewoon om even rustig na te denken en de wereld te verkennen. Maar wat ik echt wil? Mijn passie met behulp van mijn kennis en kunnen verwezenlijken. Ik hoop dat dit nog gaat lukken. Misschien of misschien niet, anders heb ik altijd nog Moda Fortuna om mijn hart te luchten.:)

xx

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen