IT'S MY BIRTHDAY!

bron
Hieper-de-piep hoera! 18 years and counting! Mijn zeventiende levensjaar is werkelijk in een oogwenk voorbij gevlogen. 18 jaar, goedemorgen! Volwassen enzo. Slik. Ik voel me nog zo'n klein meisje in deze grote, enge wereld, maar volgens de wet ben ik nu toch echt volwassen.

Maar eh...


Ik ben niet volwassen. Punt. Dat komt maar met de tijd, hoor. Ik schrijf met knalroze glitterpennen in veel te zoetsappige notitieboekjes, ik zing het aller-hardst mee met One Direction nummers en droom op zijn tijd weg bij Disney films. Dat is wie ik ben en wat ik graag doe.


Volwassen worden betekent een grijze, saaie muis worden en daar heb ik absoluut geen zin in. Ik wil lekker volop genieten van het leven, zonder mezelf bezig te houden met verzekeringen, belastingen, tegemoetkomingen en andere serieuze dingen. Ik word altijd zo zenuwachtig van al dat serieuze gedoe. Ik durf te zweren dat ik wel zeker twintigduizend brieven de afgelopen twee maanden heb ontvangen, waarin me van alles werd opgedragen. 'Binnenkort wordt u 18 jaar, dit betekent dat... bla die bla die bla verandert en dat bla die bla die bla geregeld moet worden.' Mijn God, ik voelde me in één klap een oma van tachtig. Zou ik alsjeblieft mogen emigreren naar Amerika, waar men pas vanaf zijn eenentwintigste levensjaar officieel volwassen is? Ik ben er namelijk nog laaaaang niet klaar voor.


De tijd vliegt voorbij, ik kan het maar niet vaak genoeg zeggen. Afgelopen jaar was een rollercoaster aan emoties: het laatste schooljaar, de bruiloft van mijn broer, de examens, mijn vader, de zenuwslopende uitslag, het inschrijven voor een geschikte studie, de decentrale selectie, de toelatingsexamens, opnieuw een zenuwslopende uitslag en meer. Het voelt alsof er voor mij een nieuw tijdperk aanbreekt. Mijn leven zal verschrikkelijk veel veranderen. Noem het overdrijven, maar het is de waarheid. Verandering is goed, maar eng. Het enige wat ik nu kan zeggen (hoe afgezaagd dit ook mag klinken): 'de tijd zal het leren'. Ik moet het maar allemaal meemaken.


Ik neem nog even een lekker stukje taart, klets nog wat vrolijk verder met de fam en sluit de dag af met m'n goede vriend Netflix. Het is immers dinsdag en dat betekent dat er fijn weer een nieuwe aflevering van Pretty Little Liars online staat.


Geniet van vandaag! Het weer is niet te harden en het voelt ook totaal niet als augustus, maar ergens doet het wel bij mij de herfstkriebels opborrelen. De geur van brandend kaarslicht, warme pantoffels en kleedjes, dikke jassen, mijn favoriete wollen, glitter vest van de Primark, mijn o-zo modieuze, afgetrapte, warme UGG's, homemade appeltaart, de ijskoude ochtendwind, hot chocolate van de Starbucks, straten overspoeld door een zee van afgevallen bladeren. Zucht. Ondanks dat ik echt een zomermeisje ben, hou ik ook stiekem... een heel klein beetje... een ietsiepietsie klein beetje... van het najaar. Sssst... ons geheimpje!


Liefs,
S.



2 opmerkingen: