UPDATE #15: HERINNERINGEN

Soms staat mijn brein op automatische piloot, maar dan realiseer ik me plots glashelder wat er allemaal gaande is in mijn leven. Zo'n moment had ik vandaag: precies anderhalve maand geleden verhuisde mijn zus naar Amsterdam.

Alles raast voorbij. Of dit nu leuke of minder leuke gebeurtenissen zijn. Voor je het weet is het achter de rug en heb je slechts een 'herinnering' over aan de betreffende gebeurtenis. Een foto, treinkaartje of brief. Niets meer, niets minder. Zo gek. Dan heb je zolang uitgekeken naar dat ene moment of er juist enorm zwaar tegenop gekeken en dan is het... in een oogwenk... voorbij. Het leven gaat verder, alsof die ene gebeurtenis nooit heeft plaatsgevonden. Alleen de herinneringen in je hoofd blijven bestaan.


1 september 2014 ging ik voor het eerst naar de uni en precies twee weken later trouwde m'n zus en verhuisde ze naar Amsterdam. In 14 dagen veranderde mijn leven in één klap. En weet je wat het meest gekke was? Ik ging gewoon door met 'het leven'. Ik stond er niet bij stil en dacht gewend te zijn aan de situatie.


Totdat ik een moment van bezinking kreeg: zus is verhuisd + ik zie haar door de enorme afstand vreselijk weinig. We zagen elkaar élke dag, spraken elkaar élke dag en deden ALLES samen. Nu woont ze echter aan de andere kant van Nederland en zien we elkaar veel minder. We bellen elkaar wel vaak, maar toch blijft het anders. Ik mis haar gewoon.


De dag voor haar bruiloft was ik één emotioneel wrak. Ik heb de hele dag lopen huilen en probeerde ondertussen ook wat te studeren aangezien ik de volgende dag een tentamen had (jep, op de dag van de bruiloft). Mijn brein sloeg op hol, ik kón het gewoon niet accepteren. Ik besloot een brief te schrijven en ik stopte die in haar koffer:


Lieve zus,


“Out of all of the moments in my life…

The ones  I have spent…

…with you

Are my most favorite”



Ik ben een beetje een ramp in het uiten van mijn emoties. Schrijven, dat doe ik wel graag. Dus voor dit bijzondere moment in ons leven, pak ik pen en papier en schrijf ik mijn emoties weg…


waar emoties zwijgen, spreken woorden


Loslaten. Ik vind dat moeilijk. Hoe kan ik je loslaten? Dat kan toch niet? Jij staat al sinds ik mij kan herinneren aan mijn zij. Je betekent de wereld voor mij… en dat is zelfs een understatement. Jij deelde mijn vreugde in mooie tijden, ving mij op in bittere tijden. Jij leerde mij om altijd voor mezelf op te komen, zelfverzekerd in mijn schoenen te staan en nooit – maar dan ook nooit – op te geven. Jij gaf mij kracht wanneer ik even niet verder kon, wanneer ik even vast liep. Jij leerde mij te vechten voor mijn dromen en hard te werken. Jij hebt mij zoveel dingen geleerd en voor mij zoveel dingen in het leven mogelijk gemaakt. 


Mijn liefde voor jou is onophoudelijk groot.


Met pijn in mijn hart, een brok in mijn keel en tranen stromend over mijn wangen laat ik je los. Het is tijd dat jij een nieuw hoofdstuk in het leven tegemoet gaat. Dat heb jij verdiend.



Voordat ik stop met schrijven… nog een laatste boodschap van mij aan jou… Mijn favoriete citaat uit het boek Vele hemels boven de zevende van Griet op de Beck:



“Leef hard en goed en schoon en wild. Kijk goed, voel beter. Wees niet bang. Kies voor wat je blij maakt, wat het ook moge zijn. Durf te proberen wat te lastig lijkt. Leg de lat hoog genoeg. Koester en laat je koesteren. Geef anderen wat ze verdienen en jezelf minstens ook. Blijf hopen, willen, dromen, wensen. Wees kwetsbaar en sterk, en lief.” 



Ik hou van je lieve zus,


xx


Het luchtte op om alles van me af te schrijven, maar het bleef moeilijk. Gisteren was ze even langsgekomen en toen ze weer wegging kreeg ik weer precies hetzelfde gevoel als de dag voor haar bruiloft. Alsof ik die dag weer opnieuw beleefde.


Als ik echter zie hoe mijn zus straalt en hoe gelukkig zij met haar man is, trekt mijn verdriet weg. Ik vind het werkelijk een prachtkoppel en ik ben onwijs blij voor haar... terwijl ik dit schrijf lopen de tranen weer over m'n wangen. Agh.. ik blijf haar missen. Ze is echt mijn maatje en mijn steun en toeverlaat. Niet alleen een zus, maar ook zeker een vriendin voor het leven. 



S.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten