UPDATE #20: ANTWOORD B

Banaan? Check. Water? Check. Schrijfgerei? Check. Rekenmachine? Check. Legitimatie? Check. Nee, ik ga niet op reis, backpacken of op ontdekkingstocht. Was het maar zo'n feest! In plaats daarvan zit ik voor de zoveelste keer achter mijn 1 bij 1 tafeltje met een dik pakketje papieren. H o m e o s t a s e, staat er met grote letters op de voorkant geschreven. Wat een rot woord, denk ik bij mezelf. Het klinkt zo stom, zo statisch, zo... ik het weet het niet, gewoon niet fijn. Ofzo. Terwijl ik mijn pen (vreselijk irritant, maar blame de zenuwen en niet mij) ritmisch tegen het tafeltje tik, wacht ik op de drie magische woorden. U. Mag. Beginnen.


Als een kip zonder kop, nee echt werkelijk waar, begin ik het tentamen. Bij de eerste vraag is het meteen al raak. Actiepotentialen, elektroden, het 10 seconde 12-afleidingen ECG en nog meer gezellige dingen worden getoetst. Waar the hell hebben ze het over?! - denk ik geïrriteerd bij mezelf. Heb ik wel het juiste tentamen voor mijn neus? De neiging om keihard weg te rennen uit de zaal is immens groot. Ik herpak mezelf en ga vlug door naar de volgende vraag. Oh, nee, die weet ik ook niet. Ik gok maar op B, want bij twijfel kies dan altijd voor het antwoord B las ik ooit ergens in een Margriet of Marie-Claire. Slaat natuurlijk nergens op, maar op dat moment ben je zó wanhopig dat je een 40+ tijdschrift als leidraad neemt. 


De eerste vier of vijf vragen gingen dus dramatisch slecht, toch hield ik hoop. And thank God, de volgende vragen waren heerlijke anatomie, histologie en epidemiologie vragen. Yes! Hier een A'tje, daar een B'tje en zo vervolgde ik het tentamen. Al met al wisselde mijn feeling continu tussen goed en slecht af. Ik heb ook echt drie volle klokuren aan het tentamen gezeten en toen ik eenmaal opstond voelde het dan ook alsof ik een vierdaagse had gelopen. Nee, veel erger, alsof ik een marathon had gelopen zónder water in de héte zon met een rugzak vol zwáre stenen. Ja. Precies dat. En ik overdrijf niet (oké, misschien een heel klein beetje maar je begrijpt wat ik bedoel ;-)).


Ik liep de zaal uit en nog een beetje in shock kwam ik m'n maatjes tegemoet. 'Hoe ging 'ie?' - dé beruchte vraag na élk tentamen. 'Ehh, ja kwee-nie!' - hét beruchte antwoord na élk tentamen. Na een minuut of twee al onze ergernissen als echte klaagtantes te hebben besproken, liepen we naar buiten. Wát een heerlijk gevoel! Na twee maanden stress van snijzalen, practica, essay's, tussentoetsen en noem het maar op, hadden we nu eindelijk een heerlijk vrij weekend. Op de een of andere manier leek de zon feller te schijnen en leken de vogels harder te fluiten. 'Shoppen!' riepen we in koor. Daarna lekker weekend vieren.


Geniet van jullie weekend!


Siham


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen