UPDATE #28: ZWEVEN

Ik mis Marokko. Ik mis Marokko vanaf het begin tot het einde. Ik mis het met heel mijn hart. Ik mis het zo erg dat ik een leegte voel in mezelf. Ik mis het thuiskomen. Ik mis het gevoel van thuiskomen. Ik mis mijn vaderland. Ik mis het land waar ik toe behoor. Ik mis het land van mijn roots maar ook van mijn hart. Ik mis het land waar ik volledig mezelf kan zijn. Ik mis het land dat door mijn bloed stroomt. And yet... ben ik hier in Nederland. Het land waar ik ben geboren en opgevoed. Het land waarvan ik de taal spreek. Het land dat ik in- en uitadem. Het land dat ik door en door ken. Het land dat altijd in me zit, waar ik me ook in de wereld bevind.
Ik voel me in beide landen thuis. In beide landen kan ik mezelf zijn, kan ik Siham zijn. Toch ben ik de 'Gharidj' in Marokko: zij die het land hebben verlaten, de vertrokkenen. Toch ben ik de 'buitenlander' of 'allochtoon' in Nederland: zij die het land zijn binnengekomen, de nieuwkomers. Waar the hell hoor ik dan volgens de mensheid thuis? Als ik in het ene land ben geboren en opgevoed, maar het andere land door mijn bloed stroomt? Wie ben ik dan? En hoe kan het dan, dat als ik even stil sta in het leven - even niet bezig ben met de wereld om me heen, met mijn studie, werk of whatever - dat ik Marokko zo ernstig mis, maar dat ik het daar toch niet langer dan een paar weken kan volhouden of ik verlang alweer naar Nederland?
Ik voel me ontvreemd en ik zweef tussen twee landen in. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen