Where music meets writing #3






Ooit beoordeeld

De wolken schuiven langzaam ten opzichte van elkaar weg, terwijl de zon, eerst verborgen en verscholen, een enkel van haar stralen tussen de zachte plukken wolk laat doorschemeren. Gedurende het verstuiven van het zand, ongetemd in de magnitude van kalmte en sereniteit van de hemel, bewegen de zeegolven woest en onbeheerst mee. Zich tussen de wolken banend, in harmonie met de zee, maar in contrast met de traagheid van de hemel, vliegen de vogels heen terwijl ik mijn armen spreid. Zacht gestreeld door de wind langs mijn gezicht, een onbevangen koude rilling, maar een warm, intens gevoel vanuit het allerdiepste in mij. Ik besta. Ooit fragiel en onbeslist beoordeeld, nu de krachten gebundeld tot een onuitputtende bron van energie. Waar het brein afzwakt en het hart overneemt, ik koester. Woorden schieten tekort, ik voel. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten