Where music meets writing #4




Levensschrift

Het was koud. Middennacht. Zij liep met zachte passen richting een beter begin terwijl haar warme, zoute tranen de koude van de nacht probeerden op te vangen. De hemel weende in solidariteit mee, zoals de vele regendruppels in een stortbui zich vermengde met haar tranen. Het leven had haar uitgeleefd. Zij wilde schreeuwen maar tevergeefs, haar stemgeluid was haar al sinds het besluit tot stilzwijgen ontnomen. Als vervanging vormden de littekens op haar lichaam haar levensschrift. Niet meer wilde zij in verdriet verkeren, wetende dat haar hart bij elke traan steeds meer brak. De tijd was rijp om haar eigen route in het leven te bepalen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten